Dnia 11 kwietnia 1962 roku zarządzeniem nr. 74 Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki powołano Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Od tego też czasu zaczęto organizować wojewódzkie WOPR. Jako jedne z pierwszych zostało utworzone dwie organizacje: Warszawskie WOPR (wojewódzki rejon podstołeczny) i Stołeczne WOPR (miasto).

W skład grupy założycielskiej Stołecznego WOPR utworzonej w październiku 1962 roku weszło 18 osób:

                        Zdzisław Kryski,                              Władysław Jankowski,
                        Józef Czajkowski,                           Bogusław Ostrowski,
                        Marian Lipiński,                               Kazimierz Kantorek,
                        Marcin Sznajder,                             Andrzej Fijałkowski,
                        Henryk Jankowski,                         Józef Król,
                        Wiesława Tańska,                          Jerzy Pusławski,
                        Andrzej Nowak,                               Jolanta Kamińska,
                        Lech Żygliński,                                Krzysztof Skrzeszewski,
                        Ireneusz Burchard,                         Wiesław Pasek.

            W dniu 14 maja 1963 roku oficjalnie ukonstytuowały się władze Stołecznego WOPR, w postaci Komisji, w skład której weszli:

- Zdzisław Kryski - komendant - przewodniczący
- Kazimierz Witkowski - wiceprzewodniczący 
- Jerzy Witkowski - sekretarz

oraz pozostali członkowie Komisji:

- Zdzisław Witkowski
- Elżbieta Nowak 
- Maciej Pomianowski

W tym czasie organizacja stołeczna liczyła 103 członków WOPR, w tym 12 ratowników.

W lipcu 1967 roku krajowe WOPR stało się organizacją o osobowości prawnej posiadającą własny statut, w którym oficjalnie określono nazwę organizacji jako Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. W miejsce dotychczasowych Komend wprowadzono Zarządy: Główny, Wojewódzkie i Powiatowe.

W 1969 roku odbył się Krajowy Zjazd WOPR, którego Prezesem został Wiceminister Żeglugi kpt. żegl. dr Romuald Pietraszek. W tym czasie Prezesem Wojewódzkiego Warszawskiego WOPR był  Mieczysław Tobolski, a prezesami Stołecznego WOPR 
                      
                       Zdzisław Kryski     (1969 - 1972)
                       Franciszek Bleja   (1972 - 1974),
                       Mariusz Podjuk     (1974 - 1976).

Po reorganizacji struktury państwa, w wyniku której powstało 49 województw, w 1976 roku doszło do połączenia Stołecznego WOPR z Wojewódzkim Warszawskim WOPR.

W 1978 r. odbył się V Zjazd Stołecznego Wojewódzkiego WOPR, na którym na funkcję prezesa organizacji wybrany został kol. 

                      Henryk Struszewski.

           Henryk Struszewski to postać na trwałe związana z WOPR. Od 1969 roku przez poszczególne kadencje jest członkiem władz krajowego WOPR, posiada szereg uprawnień, między innymi: instruktora wykładowcy WOPR, por. żeglugi, trenera pływania, instruktora nurkowania.

W wyniku reformy administracyjnej kraju, w roku 1999 utworzono nową jednostkę wojewódzką - WOPR Województwa Mazowieckiego oraz jako jedno ze stowarzyszeń terenowych - Warszawskie WOPR. Stołeczne Wojewódzkie WOPR w 2000 roku zostało rozwiązane.

Środowiskowe Warszawskie Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe

15 października 2001 roku - utworzenie stowarzyszenia przez 40 założycieli  .
5 marca 2002 roku                - rejestracja w Krajowym Rejestrze Sądowym 0000095191
15 czerwca 2002 roku         - Środowiskowe Warszawskie WOPR znajduje się w strukturze krajowego WOPR.

Stowarzyszenie powstało w wyniku zapotrzebowania wyodrębnionych, warszawskich środowisk na taką organizację WOPR, która jednoznacznie uwzględniała by ich specyfikę.
Wolą założycieli stowarzyszenia, wyrażonej w treści statutu, jest działanie w strukturze ogólnopolskiej organizacji ratowniczej WOPR oraz konstruktywna współpraca ze wszystkimi organizacjami WOPR w dziele krzewienia idei ratowania ludzi w wodzie.

Cele Środowiskowego Warszawskiego WOPR:

• organizowanie pomocy oraz ratowanie osób, które uległy wypadkowi lub narażone są na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia w wodzie
• programowanie i prowadzenie profilaktycznej działalności w zakresie bezpieczeństwa osób pływających, kąpiących się oraz uprawiających sporty wodne
• działalność na rzecz ochrony środowiska wodnego

Środowiskowe Warszawskie WOPR opiera swoją działalność głównie na pracy społecznej członków działających w środowiskach:

• pracowników obiektów położonych nad obszarami wodnymi
• pracowników pływalń i kąpielisk
• osób fizycznych i prawnych prowadzących nad wodą działalność w dziedzinie kultury fizycznej i działalność gospodarczą
• służb państwowych, rządowych i samorządowych, których działalność obejmuje obszary wodne
• szkolnych i studenckich

Szkolimy na stopnie ratownicze WOPR oraz z zakresu umiejętności związanych z ratowaniem życia ludzkiego.

Komu bliskie są cele ratownictwa wodnego - zapraszamy do współpracy.